uitkijkpunt

# 8 – Acclimatiseren (pre-race dagen)

Eindelijk zijn we onderweg! Het was misschien wel de meest nerveuze voorbereiding die ik ooit gehad heb voor een meerdaagse! Niet om onder te doen voor de Transalp, maar de Cape Epic geeft meer druk omdat het een stuk verder reizen is, een stuk duurder, maar tevens ook ontzettend gehypet via media en filmpjes die je elk jaar weer voorgeschoteld krijgt via niet alleen de internet-media, maar zelfs de normale pers. Dat maakt het een meer unieke ervaring die je waarschijnlijk niet elk jaar kan doen… tenzij er sponsors zijn.. iemand?

Terwijl ik dit schrijf hebben we al de lange vlucht van Parijs naar Kaapstad gehad. Nadat beide een eigen vlucht hadden naar Parijs troffen we ons daar bij de gate om op het laatste moment in te stappen (Nee, deze keer was ik niet degene die bijna te laat was!). Het is toch een spannende zaak om drie weken met iemand die je vooral van je hobby kent op vakantie te gaan. Er zullen veel lastige situaties en misschien zelfs ergernissen ontstaan tijdens deze weken die we op de een of andere manier oplossen moeten. Hoe dan ook, de eerste uurtjes in de vlucht hebben we plezier gehad en Cyril liet me altijd winnen met de quizjes en spelletjes op de entertainment-schermpjes van het vliegtuig. (Hij weet al dat het dan het gezelligst blijft 😉)

Die avond werden we opgewacht door Pieter, een vriend van de familie Dupreez die ons zijn appartement en auto ter beschikking stelt voor de dagen voor de Epic.. helemaal gratis.. zonder ons te kennen!  Hij wist ons direct te herkennen aan hand van mijn beschrijving (een lange en een korte hollander met grote fietskoffers) en hij bestelde direct een Uber-Taxi voor ons. Dat ging super makkelijk, alleen moesten we er 2 nemen ivm de fietsen :D.

Het appartement bleek al wat gedateerd te zijn (hij gebruikt het alleen in de winter ivm reistijd), maar het was prima in orde voor onze doelen en daarbij was het heel kort bij het stadscentrum. De mooie BMW Coupé hielp ons daarbij om ook wat verder te kunnen rijden (zelfs met fietsendrager). We maakten tripjes naar Robben eiland (gevangenis van Mandela), Kaap de goede Hoop (waar ik ook leerde dat een hongerige Cyril vermeden moet worden!) en natuurlijk nog enkele fietstochtjes om de beentjes op spanning te krijgen.

Ruige fietsen, ruige auto!

De dagen vlogen voorbij en het einde van de vakantie kwam in zicht.. dat wil zeggen, de Cape Epic kwam heel dichtbij. Op vrijdag zijn we het parcours van de proloog gaan verkennen met start en finish op de universiteitscampus van Kaapstad. Het parcours ligt aan de voet van de Tafelberg en geeft dan ook prachtige uitzichten op Kaapstad.

Het uitzicht op de stad vanaf de proloog-route!

De eerste helft is vooral omhoog rijden richting de steile rotswanden, waarna we via mooie single-tracks en technische paadjes weer naar het sportveld van de campus geloodst worden. Het was heerlijk om 2 dagen van tevoren al een beetje van de epic-atmosfeer en de spanning op te mogen snuiven in “the race village”. De nervositeit stijgt!

Op zaterdag reden we weer richting de campus om ons te registeren en alle spullen af te halen. Stuurbord, tracker, sensors, bidons en natuurlijk de grote Cape Epic tas waar we al onze spullen voor de race-week in moeten dumpen! Het hele sportveld bruiste van de deelnemers en de hectiek op enkele plekken verried dat er een bekende prof rondliep (of oud prof). Niet alleen van de mountainbike wereld, maar ook bekende weg-renners waren er, waaronder Petacchi, Freire, Dekker, Tjallingi en Hunter. In ieder geval genoeg namen die je wel eens een keertje achter je wilt houden in een wedstrijd :D.

eerste race-venue!

Die middag gebruikten we om onze spullen om te pakken in de sporttas en naar het hotel te brengen, die we geboekt hadden in combinatie met de fiets-transfers. Prima op tijd waren we bij het hotel om in te checken en onze tassen en bike-koffers af te geven die direct naar de laatste etappe gereden werden. We moesten alleen nog even de auto terugbrengen en relax naar het hotel fietsen… tenminste dat dachten we. Want toen we “relax” bij het hotel aankwamen en op de planning keken, zag ik op het zaterdagmiddag programma het volgende staan: “16:00-18:00 – Bike check-in – transfer to prologue” . “Uhm, Cyril, moeten we eigenlijk vandaag al de fietsen afgeven voor de proloog?…”. Het antwoord was net zo onzeker als de vraag en we kwamen erachter dat we nu zelf vervoer moesten gaan regelen om op tijd bij de start te komen. Het maakte ons wel wat nerveus en we moesten de volgende ochtend nog een taxi-busje regelen, maar achteraf gezien bleek ons ochtend-schema daardoor een stuk relaxter te worden dan die van onze hotel-genoten. Zij moesten namelijk al heel vroeg op de bus stappen, terwijl wij relax een uurtje voor de start aan kwamen kakken met een taxi-busje. En nog belangrijker, wij konden de start van het formule 1 seizoen ontspannen op het bed genieten.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *