Category Archives: Reis-verslagen

Verslagen van de W-trip (alleen de langere berichten)

[verslag] USA!! Los Angeles, San Diego, Mexico en Las Vegas!

Maku? (insider grap)

Maku? (insider grap)

DSC03320.JPG

Halverwege de vorige dag  (ivm het tijdsverschil..) kwamen we aan op LA Airport of LAX zoals het hier genoemd wordt. Wat ons meteen opviel was de manier waarop je bij de douane en vliegveld aangesproken werd. Geen alstublieft of dank je wel, gewoon korte vragen die meer als commando’s klonken, maw ze leken niet al te beleefd. Waarschijnlijk zijn we gewoon verwendt door de vriendelijke jappanners, australiers, nz-ers en fijianen die we eerder om ons heen hadden, maar die eerste indruk is tot nu toe (Las Vegas, 1 week later) nog niet helemaal verdwenen. Maar gelukkig hebben ze wel nog even tijd om me te overtuigen van het tegendeel.

Hollywood Boulevard

Hollywood Boulevard

Tijdens de rit naar ons hostel en ook in het hostel op zichzelf, had ik echt het gevoel in een film te lopen; echt alles ziet er zo uit als de vele films/tv-series of computerspelletjes die je dagelijks voorgeschoteld krijgt in NL. Zo zou ons hostel zomaar gebruikt kunnen worden als opnameplek voor een moord of een politie-inval, met een centraal (verwarmd) zwembad en erom heen 2 etages van motel-kamers en alles met een mooi glad (meestal geverfd) betonlaagje en her en der wat palmbomen ertussen. Owja en dan ook nog natuurlijk de typische amerikaanse typetjes, zoals bijvoorbeeld de mexicaanse types met wijde kleding, grote zonnebrillen en grote kettingen (wat hier native-americans zijn, aangezien het eerst mexicaans/spaans grondgebied was).
De eerste avond was al meteen gezellig, met 2 duitse meiden en 2 franse kerels die we ontmoetten daar. Vooral 1 van de franse kerels zorgde voor nogal wat vermaak met zijn verhalen, ze waren bezig met het maken van een film over zijn verhalen en vooral de verhalen uit India en Thailand waren hylarisch (zeker zoals hij ze vertelde). De dag erna namen we de bus naar Hollywood boulevard om de walk-of-fame te bekijken, het hollywood teken op de heuvel en de grote theaters zoals het Kodak-theater. Later zijn we nog naar Sunset boulevard gelopen, waar we de 2 fransosen tegenkwamen met wie we langs de “bekende” restaurants (waar blijkbaar veel beroemde mensen gaan eten) zijn gelopen en we de avond doorbrachten in “wiskey a-go-go”, het zaaltje waar “the Doors” doorgebroken zijn. Het was een leuke avond met heel wat goede bandjes, maar ook enkele heeele slechte :).

... geen commentaar

… geen commentaar

De volgende 2 dagen hebben we opgevuld met het bezoeken van Venice-beach en Santa Monica (breed strand met hoge golven en de bekende strand boulevard met veel skaters/fietsers/wandelaars/sporters) en de 2e dag de Universal studio’s in Hollywood. De Universal studio’s zijn voor de helft gewoon een atractie park en het is dan ook erg ruig om veel objecten, scene settings en personages uit de bekende (teken)films te zien (the simpsons, shrek, fast&furious, bourne-identity, terminator, waterworld etc etc.). Na afloop hebben we ook nog even hard-rock cafe Hollywood LA bezocht.
Dit was meteen de laatste dag in LA want hierna hebben we onze huur-auto afgehaald (Toyota Prius (toch wel interessant zo’n hybride auto)) en zijn we vertrokken voor een 3uur durend ritje naar San Diego helemaal in het zuiden aan de kust. De eerste kennismaking met San Diego was een beetje frustrerend, want ons hostel was in Down-town en daar is het parkeren ontzettend duur… het heeft ons dan ook een uur gekost om een plekje te vinden… maar gelukkig was het wel een heeel relax en gezellig hostel, wat het leed een beetje verzachtte. San Diego is echt een totaal andere stad dan LA, het is veel compacter en het ziet er ook wat ouder uit, alsof het meer karakter heeft. We hebben hier vooral door de stad gelopen en tevens de USS Midway bezocht, een vliegdekschip dat nu als museum dient. Een nogal indrukwekkend schip, dat als vlaggenschip diende in Desert-storm in Irak (’90-’92) en samen met de vele vliegtuigen die ze op en onder dek gestald hadden was het een leuke excursie.

Excalibur

Excalibur

De laatste dag zijn we voordat we richting Las Vegas vertrokken, eerst nog een de grens overgegaan om een stad in Mexico te bezoeken; Tijuana. Letterlijk via een draaideur kwamen Mexico binnen, waar we de stad bezocht hebben met de vele Mexicanen die je hun winkeltje in proberen te krijgen en de politie die hier achterop de jeeps rondrijden met de machinegeweren in de handen (we hoorden achteraf dat het 1 van de gevaarlijkste steden van Mexico was). Teruggaan naar de VS duurde toch net wat langer met een hele lange wachtrij, maar gelukkig konden we alsnog op tijd vertrekken aan onze reis naar Vegas. Die avond overnachtten we in een motel in Barstow die we bereikten via de historische route 66 om de dag erna aan te komen in Vegas. Heel onwaarschijnlijk om midden door de bergachtige woestijn te rijden en plotsling zo’n grote stad te zien. Een grote pyramide, de eifeltoren alles is aanwezig.. echt ongelooflijk. Na de auto en spullen gedropt te hebben in ons motel (waar we ook weer de 2 fransen ontmoetten ) zijn we die avond de boulevard opgelopen om de casino’s te verkennen. Elk casino heeft naast de gigantische gokhal nog een heleboel andere amusements mogelijkheden, van musicals tot toneel shows tot aquariums, echt ongelooflijk hoe groot alles hier is. Al moet ik wel erbij zeggen dat ik meer verwacht had van de gokhallen. De meeste casino’s zien er geweldig uit van buiten, maar binnen is het meestal niet meer zo uitdagend als dat de buitenkant je laat denken (al is de stijl die ze binnen hebben erg chic, maar gok-automaten zien er nog steeds overal hetzelfde uit :) ).

Venice

Venice

Zo na een avond valt me dan ook meteen op dat als je niet van gokken houdt, Las Vegas nogal saai is… want er is verder echt helemaal niets te doen, zo midden in de droge nevada woestijn :( :D, maar gelukkig gaan we binnenkort verder richting de national parks!! ;)

Intermezzo:

Ondertussen hebben we alweer een heleboel dingen bezocht, maar ik heb niet meer zoveel tijd om het bij te houden :). Maw vraag de rest maar zodra ik terugben of lees het maar na mijn terugkomst, want ik zal het uiteindelijk wel nog bijhouden (zou zonde zijn om van de laatste 2 weken van de 26 geen verslagje te hebben toch :) )

foto’s staan wel al online.

Wat we nog gedaan hebben:

Grand Canyon, Death Valley (woestijn), Sequoia national Park (hele grote bomen enzo)

[verslag] Fiji eilanden!

Vanaf het balkon van ons hostel

Vanaf het balkon van ons hostel

Met een dikke trui en lange broek aan, landden we op Nadi-airport. Meteen was duidelijk dat dit toch wel een wat armer land is, dan we gewend waren. Dat werd bevestigd tijdens de rit naar het hostel, waar het straatbeeld me een beetje liet denken aan Suriname. Ze hebben alle moderne dingen, alleen ziet het er nog niet heel modern uit :) (tenminste dat idee heb ik ook van Suriname, zoals ik het op tv/foto’s zie ;) ). Bij het hostel aangekomen, kregen we al helemaal het vakantie gevoel. Met veel palmbomen en een strand op 100 m afstand. Al was de zee nog niet helemaal wat we verwachtten, want die was redelijk donker en het strand was bruinig… later hoorden we dat dat anders zou zijn op “DE eilanden”, zoals de paar honderd kleine paradijsjes genoemd worden op het “vaste” land (eiland van Nadi). De eerste avond brachten we door bij het naburige hostel, waar we voor het eerst kennismaakten met ‘Kava’, dat is het lokale alternatief voor alcohol. Het is een soort thee die ze maken van de wortels van de ….plant (ben echt te slecht met namen). Het werkt niet als alcohol, maar nadat je het drinkt krijg je een licht verdoofd gevoel in je mond, een paar glaasje hebben niet zo heel veel werking, maar je hoort wel verhalen dat als je er veel van drinkt, je hele gezicht doof aanvoelt en je zelfs problemen kunt krijgen met het lopen. Maar dat zijn vooral de problemen van de kavaholics, de lokale mensen die ontzettend veel van dat spul drinken en het ook nog eens een stuk sterker maken dan de kava die de toeristen krijgen.

Veel vuurdansen

Veel vuurdansen

Het was wel meteen een erg mooie avond, samen met het hele ritueel bij het drinken van de kava uit een houten kom, waarbij je met je handen moet klappen en BULA moet roepen (BULA is het woord voor bijna alles in Fiji, het betekent hallo/welkom/… en ze roepen het hier continu tegen iedereen (ook op tshirts enz)). ‘s avonds kregen we bij het kampvuur op het strand ook meteen een andere traditie te zien, het vuurdansen; Met een stok die in brand staat acrobatische toeren uithalen, het zag er erg spectaculair uit en samen met alle mensen om het kampvuur was de sfeer zoals je het verwacht op een tropisch eiland.
De volgende dag zijn we meteen de reisjes naar de eilanden gaan boeken. Besloten werd om eerst 2 nachten Mana eiland te doen en vervolgens 3 nachten naar Robinson Crusoe eiland. Aangezien we niet meteen die dag konden vertrekken zijn we Nadi gaan verkennen, de hoofdstad van Fiji, zoals gezegd is het geen moderne stad. Al is alle moderne technologie aanwezig (behalve goede bussen, airco betekent namelijk geen ramen en ipv knopje is er een touw met een fietsbel eraan :D ). In de stad wordt je echt continu aangesproken door mensen met “BULA, my friend!! Where are you from?” waarna ze meteen vervelende praatjes gaan houden om dingen te verkopen of iets te krijgen van je. En iedereen waarschuwt je niet alleen over straat te lopen ivm diefstal en overval (vooral ‘s nachts dan). Na een wandeling door het centrum, geweigerd worden bij de ingang van een tempel omdat we vlees gegeten hadden die dag en heel veel BULA’s namen we weer de bus terug naar ons hostel.  ‘s  Avonds hebben hebben we een prima avond gehad met een paar duitsers en zelfs de lokale politie agent die ook meeging naar Ted’s bar. Een lokale bar waar we ook nog wat australiers ontmoetten en wat lokale mensen, waaronder zelfs 2 dokters. (nogal interessant om te horen hoe het in Fiji gesteld is in de medische wereld).

Sunset op Mana island

Sunset op Mana island

‘s morgens zouden we dan eindelijk vertrekken naar de eilandjes met de witte stranden en het blauwe water!! Vanaf het strand werden we opgepikt met een motorboot en na een boottocht langs allemaal kleine eilandjes kwamen we aan op het witte strand van Mana! De zee zag er in eerste instantie uit alsof er overal wier in het water zat, maar later bleek dat het koraal was, waar je gewoon naar toe kon lopen en vervolgens al snorkelend een prachtige kleurrijke onderwereld kon zien, zoals een tropisch aquarium in de restauranten in NL :D. De eerste middag hebben we vooral veel op het strand gelegen, beetje gezwommen, zons ondergang bekeken en ook alvast een introductie gehad voor de duik die we de dag erna zouden gaan maken. Die avond werd er in het hostel enkele traditionele dansen, met vuurdansen geshowd, waarna de avond afgerond werd op het balkon op enkele meters van de zee.
De dag erna zijn we vroeg in de boot gestapt om te gaan duiken bij de “seven hills”, zoals de naam al zegt 7 koraalrifjes naast mekaar. Bij de eerste duik had ik even een beetje schrik, omdat het toch een beetje claustrofobisch is op 12 meter onder water, maar gelukkig verliep het uiteindelijk super en hebben we echt genoten van de kleurrijke vissen en koralen. Die middag zijn we toen ook nog eens gaan snorkelen bij het hostel, waar we tot onze verbazing een gelijke koraal zagen echt heel kort op het strand. De rest van de dag hebben we gewoon weer lekker op het strand gelegen, een beetje gezwommen en de dag afgesloten met een quize en een kom Kava.

Eiland vanaf het water

Eiland vanaf het water

Helaas moesten we hierna het eiland alweer verlaten en na een korte wandeling om het eiland (met de opname locatie van de amerikaanse show “survivor”) vertrokken we weer met de boot. Na 5 minuten moesten we echter weer terug, want Nic was zijn paspoort vergeten en vervolgens molde Martijn een raampje op het voordek van de boot, waardoor er 2 man (noem geen namen, maar ik dus ook) op het voordek moesten zitten om een zeil vast te houden (ivm opspattend water). Het was een ruige tocht al stuiterend op de hoge golven (was namelijk een soort speedbootje). We moesten nog even langs “treasure island” en “bounty island” om wat andere passagiers op te halen (super mooie eilandjes trouwens), wat ons toch wel een beetje jaloers maakte. Later die dag vertrokken we naar “Robinson Crusoe island”, waar meteen opviel dat het kort op het hoofdeiland lag en het water niet helemaal blauw was, maar daarvoor was de accommodatie super. We sliepen in open zaaltjes onder klamboe’s en moesten douchen onder emmers met douchkoppen erin. Hier waren ook meer mensen en werd ook continu dingen ondernomen, van spelletjes tot snorkelen tot kayakken. Elke avond begon met gezelschaps spelletjes en eindigde aan het strand met een kampvuur met een sterrenhemel die door de palmbomen te zien was. De laatste dag heb ik ook nog een basisschool bezocht, wat een hele aparte ervaring was. Alle kinderen willen met je op de foto en verder is het natuurlijk erg interessant om te zien hoe ze hier les krijgen. Het leukste was nog wel om te zien hoe kleine kinderen al bezig waren met de traditionele dansen van de verschillende stammen en tevens met hele simpele spelletjes zich vermaakten buiten.

DSC03255.JPG

Hoe mooi en droomachtig het ook was, op een gegeven moment ging ik me toch wel vervelen met alleen maar strand en palmbomen (en heel veel kokosnoten om te pellen) en ik was op de een of andere manier dan ook blij dat we weer verder gingen reizen. Na 5 nachten op de eilanden namen we weer de boot/bus terug naar ons hostel om vanuit daar het vliegtuig te nemen naar de Verenigde staten. In een grote 747, waar we vlak achter de piloot zaten (met kapotte tv schermpjes….) vlogen we weer terug naar het noordelijk halfrond en tevens over de datum grens, die ons 24 uur terug in de tijd zette. Om 22:00 op 30 juli vertrokken en op 13:05 op 30 juli aankomen is toch wel een heel aparte ervaring.

[verslag] laatste dagen in nieuw zeeland

P1030293.JPG(foto van Nic)

Zoals ik in het laatste bericht al vermeldde, vertrokken we op vrijdag richting Franz-Jozef om de dag erna de gletsjer te beklimmen. De rit was zoals verwacht een bieteke ijzig en na een beetje geschoven te hebben waren we gelukkig de bergen over en konden we weer onze camera’s in de hand nemen om het totaal veranderde landschap weer eens te fotograferen. Aan de andere kant van de bergen (west-kust) was het namelijk vooral een regenwoud. Aan het eind van de dag kwamen we aan in het kleine dorpje en hebben we ergens op een afgelegen parkeerplaats overnacht. De volgende morgen moesten we ons vroeg melden voor de gletsjer wandeling en nadat we schoenen, kleding en spikes voor onder de schoenen gekregen hadden vertrokken we voor een wandeling over de gletsjer.

DSC03100.JPG

Het speciale van deze gletsjer is dat hij als het ware eindigt in het regenwoud, alleen de Fox gletsjer (10 km verderop) en een gletsjer in Argentinie zijn hetzelfde en het uitzicht was dan zoals altijd overweldigend (al begon het uiteindelijk toch wel te wennen, na alle bergjes enzo).

Via uitgehakte trappen, touwen en nauwe spleten in het ijs werkten we ons een kleine kilometer naar boven. Het was onwerkelijk om daar te lopen op zo’n 50 m sneeuw en tevens beneden het regenwoud te zien (ook al was het daar ook niet echt warm, maar toch :) ).

De dag werd ‘s avonds afgesloten in een lokaal cafeetje en de morgen erop vertrokken we weer om verder naar het Noorden van het eiland te rijden. Het was een erg mooi weg die continu langs de kust kronkelde, dan weer langs stijle rotsen dan weer op een meer open vlakte, maar altijd omgeven door de tasmaanse zee aan de linkerkant en het regenwoud met op de achtergrond sneeuw-toppen van het hooggebergte. In de avond kwamen we aan in Westport, een soort industrie stadje waar niet al teveel te zien was.

DSC03090.JPG

Maar onze campeer plek was daarvoor prachtig, in een heel klein baaitje, met maanvormig strand en een kleine opening waar de golven naar binnen denderden.  Er bleken ook pinguins te leven, maar meer dan wat voetafdrukken hebben we helaas niet meer gezien. Om de laatste dagen in NZ toch nog wat ruigs te zien, hebben we de complete dag in de bus doorgebracht en zijn we het eiland overgestoken naar de Oost-kust, waar we walvissen zijn gaan bekijken!!

Na een bezoekje aan de kapper (werd weer eens tijd) voeren we met een boot de baai van kaikoura in en na 10 minuten zagen we al de eerste walvis langs komen. Dit was een wat kleinere (sorry, weet de naam even niet meer :S), maar even later zagen we wel de eerste “sperm-whale”, een joekel van zo’n 25 meter, veel meer dan een rug en om de paar seconden een soort fonteintje op zijn rug kreeg je niet te zien, maar zodra hij ging duiken, dan krijg je de toch wel bekende uit het water stekende staart te zien. Na zo’n 6 a 7 van deze grote gezien te hebben, kwamen we ook nog een gigantische groep dolfijnen tegen (zwart-wit gestreepte, naam weet ik ook al niet meer :S) volgens de professionals een groep van bijna 1000 stuks. Overal om je heen zag je ze springen en zwemmen, echt prachtig om te zien.

Sperm-whale

Sperm-whale

Dit was dan ook alweer het laatste wat we in NZ ondernomen hebben, want de dag erna was het tijd de camper terug te brengen en ons weer voor te bereiden op onze vlucht naar Fiji! In een soort Japans hostel (vooral japaners daar, bracht toch wel weer veel mooie herinneringen naar boven) hebben we toen nog overnacht en erg vroeg weer de taxi naar het vliegveld genomen. We zouden dan via Auckland (noorder-eiland) naar Fiji vliegen, maar vanwege het weer hebben we toen ook nog een tussenstop elders gemaakt (wat het aantal vlucht weer met 1 verhoogde (13+1) ). Uiteindelijk toch nog alle vluchten gehaald en daarmee kwam een  einde aan 2 onwerkelijke weken in een prachtig land.

DSC03179.JPG

[verslag] Eerste dagen Nieuw Zeeland!!

DSC02997.JPG

De vlucht van Brisbane naar Christchurch Nieuw zeeland, zou zo’n 4 uurtjes duren… zo’n 3500 km afgelegd…. en meteen zoooo’n grote wereld van verschil. Christchurch was nog niet zo heel erg koud, beetje een winter weertje zoals in Nederland. De 2e dag hebben we meteen onze campervan afgehaald, een heel relaxe toyota bus voor 4 personen! Van alles voorzien (iig beter dan onze wicked camper in Australie). We reden dan ook snel van Christchurch naar Lake Tekapo, een stuk korter bij de bergen. Onderweg ook nog 2 lifters meegenomen, 2 amerikaanse meiden die de bus gemist hadden en op een plek halverwege onze bestemming moesten zijn.

DSC02842.JPG

De rit was compleet sneeuwvrij en we zagen alleen aan de horizon de alpen, maar de eerste avond stonden we toch al vast met onze camper in de sneeuw: bij de eerste rustplaats dachten we nog wel even door te rijden(geen sneeuw, geen vorst) ….. 30 minuten later stonden we in 30 cm sneeuw met een paar graden onder nul op een rustplaats en kwamen we amper nog vooruit :D(om maar aan te geven hoe snel het landschap wisselt). Nog een paar auto’s met 4wd moeten helpen om weg te komen en zelf toch maar gebleven om te overnachten. De dag erna waren we zelf gelukkig snel weer onderweg en hebben we een mooie wandeling door de sneeuw gemaakt en een gletsjer bekeken kort bij Mnt Cook (+-3700 m) de hoogste berg van NZ. Na weer een koude nacht in de camper (binnenkant is dan ook gewoon bevroren ‘s morgens vroeg) zijn we via twizel naar Queenstown gereden. Wat trouwens een ook weer geweldige foto’s opleverde, want we reden echt continu tussen de bergen en dalen door. Met veel afwisseling in weersomstandigheden en landschap. Van sneeuw naar droog en zonnig, met glooiende heuvels of stijle rotswanden, echt alles zie je in zo’n ritje.

opname plek van "Lord of the rings"

opname plek van “Lord of the rings”

De eerste dag in Queenstown hebben we wat opname plekken van “Lord of the Rings” opgezocht met ruig uitzicht op de hoge rotsen en tevens geprobeerd bij Moke lake te komen. Maar nadat we op een gravelweg reden en de bus plotsling achteruit schoof ipv vooruit (dikke laag ijs op de weg) en we toen met moeite weer de bus half glijdend terug wisten te manouvreren naar een ijsvrij stuk (en daarbij proberen hem niet in de 3 meter diepe greppel aan de rechterzijde te laten kantelen) vonden we dat meertje niet meer zo interessant en hebben we een korte boswandeling gemaakt. De 2e dag zijn we naar Milford sound gereden, samen met Julian, een duitser die graag met ons mee wilde rijden. Dat ligt in Fjord-land en is echt sprookjes achtig. Alleen al de rit ernaar toe was prachtig met veel grote dalen en links en rechts hoge bergen, allemaal bochtige weggetjes en uiteindelijk rij je vanuit een sneeuw-landschap een tunnel in en kom je uit in een soort regenwoud (wel wat kouder, maar geen sneeuw). Hier lopen heel wat Kea’s (grond papegaaien) en heb je weer ongelooflijk hoge rotsen die uit het water steken. Helaas waren we net te laat voor de rond vaart door de fjorden, want we wilden toch weer op tijd terugrijden ivm ijs op de weg (onderweg al 2 ongevallen gezien dus….). Maar desondanks een hele ruige dag gehad.

DSC02997.JPG

Vandaag zouden we gaan hang-gliden (met zo’n driehoekige zwever van een berg afdalen), maar helaas was het te bewolkt en is het afgelast, ik ben vervolgens alleen nog een wandeling gaan maken op Queenstown rock en Nic en Martijn zijn nog de stad ingegaan.

Morgen rijden we de Alpen over naar de westkust om op zaterdag bij Franz-jozef een hele dag te gaan hiken op een Gletsjer. Ik verheug me er op, zeker omdat er helaas niet meer zo heel veel gletsjers zullen zijn over een paar decenia :).

Allemaal een fijne vakantie (voor degene die nu vrij hebben) en tot gauw weer!

(ondertussen al op Fiji, maar in de verslagen zit een bietje vertraging ;) )